Rahman ve rahim olan Allah'ın adıyla
Bismillahir rahmanir rahim.
Açık olan ve gerçekleri açıklayan bu kitaba yemin olsun.
Vel kitabil mubini.
Biz düşünüp anlamanız için onu Arapça bir Kur'an olarak indirdik.
İnna cealnahu kur'anen arabiyyen leallekum ta'kılun.
O, Bizim nezdimizdeki ana kitapta saklı olup çok yücedir, hikmet doludur.
Ve innehu fi ummil kitabi ledeyna le aliyyun hakim.
Siz haddi aşan bir topluluksunuz diye bu hakikatli mesajla sizi uyarmaktan vaz mı geçeceğiz? Bu mümkün değil!
E fe nadribu ankumuz zikre safhan en kuntum kavmen musrifin.
Daha önce gelip geçmiş nesillere nice nebiler gönderdik!
Ve kem erselna min nebiyin fil evvelin.
Onlara hiçbir nebi gelmedi ki onunla alay etmiş olmasınlar.
Ve ma yetihim min nebiyin illa kanu bihi yestehziun.
Biz bunlardan, (senin Mekkeli muhataplarından) daha kuvvetli olan toplumlar helak ettik. Nitekim öncekilerin kıssaları geçmiştir.
Fe ehlekna eşedde minhum batşen ve meda meselul evvelin.
Onlara: "Gökleri ve yeri kim yarattı?" diye sorarsan, mutlaka: "Onları o Aziz ve Hakim (O mutlak galip, tam hüküm ve hikmet sahibi) yarattı." derler.
Ve le in seeltehum men halakas semavati vel arda le yekulunne halakahunnel azizul alim.
O Yaratıcıdır ki yeryüzünü sizin için beşik gibi yapmış ve yol bulmanız için yerden yollar ve geçitler var etmiştir.
Ellezi cealekumul arda mehden ve cealelekum fiha subulen leallekum tehtedun.
Gökten, bir ölçüye göre su indiren de O'dur. Biz onunla ölü bir ülkeye hayat veririz. İşte siz de mezarlarınızdan öyle çıkarılacaksınız.
Vellezi nezzele mines semai maenbi kader, fe enşerna bihi beldetenmeyten, kezalike tuhrecun.
Bütün çiftleri yaratan, binmeniz için gemileri ve hayvanları var eden de O'dur.
Vellezi halakal ezvace kullehave ceale lekum minel fulki vel enami ma terkebun.
(13-14) Ta ki onların üstüne binerken Rabbinizin nimetini hatırlayasınız ve şöyle diyesiniz: "Bunları bizim hizmetimize veren Allah yüceler yücesidir, her türlü eksiklikten münezzehtir. O lütfetmeseydi biz buna güç yetiremezdik. Muhakkak ki biz sonunda Rabbimize döneceğiz."
Li testevu ala zuhurihi summe tezkuru ni'mete rabbikum izesteveytum aleyhi, ve tekulu subhanellezi sehhare lena haza ve ma kunna lehu mukrinin.
(13-14) Ta ki onların üstüne binerken Rabbinizin nimetini hatırlayasınız ve şöyle diyesiniz: "Bunları bizim hizmetimize veren Allah yüceler yücesidir, her türlü eksiklikten münezzehtir. O lütfetmeseydi biz buna güç yetiremezdik. Muhakkak ki biz sonunda Rabbimize döneceğiz."
Ve inna ila rabbina le munkalibun.
Öyle iken, müşrikler tuttular kullarından bir kısmını O'nun cüz'ü (parçası) saydılar. Gerçekten insan çok nankördür.
Ve cealu lehu min ibadihi cuz'a, innel insane le kefurun mubin.
Ne o, yoksa O, yaratıklarından, aklınız sıra kızları Kendisi evlat edindi de, o değerli oğulları size mi ikram etti?
Emittehaze mimma yahluku benatin ve asfakum bil benin.
O müşriklerden her biri, Rahman'a yakıştırdığı kız çocuğunun dünyaya geldiği haberini alınca, birden yüzü mosmor kesilir, kederinden yutkunur durur.
Ve iza buşşire ehaduhum bi ma darabe lir rahmani meselen zalle vechuhu musvedden ve huve kezim.
Onlar -iddialarınca- süs içinde yetişen ve tartışmada meramını kuvvetle anlatamayan kızları mı Allah'a isnad ediyorlar? (Oysa insanın en değerli saydığı şeyi Mabud'una vermesi gerekir).
E ve men yuneşşeu fil hılyeti ve huve fil hısami gayru mubin.
Rahman'ın kulları olan melaikeyi de dişi saydılar. Ne o! Onların yaratıldıkları sırada hazır mı bulundular? Onların bu iddiaları yazılacak ve bundan ötürü onlar sorguya çekileceklerdir.
Ve cealul melaiketellezine hum ibadur rahmani inasa, e şehidu halkahum, setuktebu şehadetuhum ve yus'elun.
Bir de dediler ki: "Eğer Rahman dileseydi, biz onlara tapmazdık." Aslında onların ciddi bir bilgileri yoktur. Onlar sırf kafadan atıyorlar.
Ve kalu lev şaer rahmanu ma abednahum, ma lehum bi zalike min ilmin in hum illa yahrusun.
Yoksa Bizim onlara daha önce verdiğimiz bir kitap varmış da onlar buna mı sarılıyorlar?
Em ateynahum kitaben min kablihi fe hum bihi mustemsikun.
Hayır! Ne bilgileri var, ne kitapları! Sadece şöyle derler:"Biz babalarımızı bir dine bağlanmış gördük. Biz de onların izlerinden gidiyoruz."
Bel kalu inna vecedna abaena ala ummetin ve inna ala asarihim muhtedun.
İşte böylece senden önce, uyarıcı bir resul gönderdiğimiz hiçbir şehir yoktur ki oraların varlıklı kişileri: "Biz babalarımızı bir dine bağlanmış gördük. Biz de onların izlerine uyduk!" demiş olmasınlar.
Ve kezalike ma erselna min kablike fi karyetin min nezirin illa kale mutrefuha inna vecedna abaena ala ummetin ve inna ala asarihim muktedun.
Peygamber onlara: "Peki, size babalarınızın bağlandığı dinden daha doğrusunu getirmişsem, yine de sürüp gidecek misiniz?" deyince onlar: "Şunu bilin ki," dediler, "biz, sizinle gönderilen mesajı reddediyoruz."
Kale e ve lev ci'tukum bi ehda mimma vecedtum aleyhi abaekum, kalu inna bi ma ursıltum bihi kafirun.
Bunun üzerine Biz de onlardan müminlerin intikamını aldık. İşte bak peygamberlere yalancı diyenlerin sonu nasıl oldu gör!
Fentekamna minhum fanzur keyfe kane akıbetul mukezzibin.
(26-27) Bir vakit İbrahim babasına ve halkına şöyle dedi: "Bilin ki ben sizin taptıklarınızdan her türlü ilişiği kestim. Ben ancak beni yaratana ibadet ederim. O bana yol gösterecektir."
Ve iz kale ibrahimu li ebihi ve kavmihi inneni beraun mimma ta'budun.
(26-27) Bir vakit İbrahim babasına ve halkına şöyle dedi: "Bilin ki ben sizin taptıklarınızdan her türlü ilişiği kestim. Ben ancak beni yaratana ibadet ederim. O bana yol gösterecektir."
İllellezi fatarani fe innehu se yehdin.
O, bu sözü hakka dönsünler diye, gelecek nesillere devamlı kalacak bir miras olarak bıraktı.
Ve cealeha kelimeten bakıyeten fi akıbihi leallehum yerciun.
Doğrusu, Ben bunları da, babalarını da kendilerine hakikat ve onu açıklayan peygamber gelinceye kadar yaşattım.
Bel metta'tu haulai ve abaehum hatta caehumul hakku ve resulun mubin.
(30-31) Ama bu gerçek kendilerine gelince: "Bu sihirdir, biz bunu kabul etmeyiz" dediler ve eklediler: "Bu Kur'an, bu iki şehirden büyük bir adama indirilseydi ya!"
Ve lemma cae humul hakku kalu haza sihrun ve inna bihi kafirun.
(30-31) Ama bu gerçek kendilerine gelince: "Bu sihirdir, biz bunu kabul etmeyiz" dediler ve eklediler: "Bu Kur'an, bu iki şehirden büyük bir adama indirilseydi ya!"
Ve kalu lev la nuzzile hazel kur'anu ala raculin minel karyeteyni azim.
Senin Rabbinin rahmetini onlar mı taksim ediyorlar? Halbuki bu dünya hayatında onların maişetlerini aralarında taksim eden, bir kısmının diğer kısmını çalıştırması için, kimini kimine üstün kılan Biziz. Senin Rabbinin rahmeti ise, onların topladıkları bütün şeylerden daha hayırlıdır.
E hum yaksimune rahmete rabbik, nahnu kasemna beynehum maişetehum fil hayatid dunyave refa'na ba'dahum fevka ba'dın derecatin li yettehıze ba'duhum ba'dan suhriyya, ve rahmetu rabbike hayrun mimma yecmaun.
(33-35) Eğer, bütün insanların dinsizliğe imrenecek bir tek ümmet haline gelme mahzuru olmasaydı, Rahman'ı inkar edenlerin evlerinin tavanlarını ve çıkacakları merdivenleri, evlerinin kapılarını, üzerine kurulacakları koltukları hep gümüşten yapardık. Onları altına, mücevhere boğardık. Fakat bütün bunlar dünya hayatının geçici metaından ibarettir. Ahiret ise Rabbinin nezdinde Allah'a karşı gelmekten sakınanlara mahsustur.
Ve lev la en yekunen nasu ummeten vahıdeten le cealna limen yekfuru bir rahmani li buyutihim sukufen min fıddatin ve mearice aleyha yazherune.
(33-35) Eğer, bütün insanların dinsizliğe imrenecek bir tek ümmet haline gelme mahzuru olmasaydı, Rahman'ı inkar edenlerin evlerinin tavanlarını ve çıkacakları merdivenleri, evlerinin kapılarını, üzerine kurulacakları koltukları hep gümüşten yapardık. Onları altına, mücevhere boğardık. Fakat bütün bunlar dünya hayatının geçici metaından ibarettir. Ahiret ise Rabbinin nezdinde Allah'a karşı gelmekten sakınanlara mahsustur.
Ve li buyutihim ebvaben ve sururen aleyha yettekiun.
(33-35) Eğer, bütün insanların dinsizliğe imrenecek bir tek ümmet haline gelme mahzuru olmasaydı, Rahman'ı inkar edenlerin evlerinin tavanlarını ve çıkacakları merdivenleri, evlerinin kapılarını, üzerine kurulacakları koltukları hep gümüşten yapardık. Onları altına, mücevhere boğardık. Fakat bütün bunlar dünya hayatının geçici metaından ibarettir. Ahiret ise Rabbinin nezdinde Allah'a karşı gelmekten sakınanlara mahsustur.
Ve zuhrufa, ve in kullu zalike lemma metaul hayatid dunya, vel ahiretu inde rabbike lil muttekin.
Kim Rahman'ın hikmetlerle dolu ders olarak gönderdiği Kur'an'ı göz ardı ederse, Biz de ona bir şeytan sardırırız; artık o, ona arkadaş olur.
Ve men ya'şu an zikrir rahmani nukayyıd lehu şeytanen fe huve lehu karin.
Bu şeytanlar onları yoldan çıkarırlar, ama onlar kendilerinin hala doğru yolda olduklarını sanırlar.
Ve innehum le yasuddunehum anis sebili ve yahsebune ennehum muhtedun.
Ta ki huzurumuza gelinceye kadar böyle devam eder. Huzurumuza çıktığında arkadaşına: "Keşke seninle aramız doğu ile batı arası kadar uzak olsaydı! Meğer sen ne kötü arkadaşmışsın!" der.
Hatta iza caena kale ya leyte beyni ve beyneke bu'del meşrikayni fe bi'sel karin.
Allah buyurur: "Bu temenniniz bugün size hiçbir fayda vermez.Çünkü hayat boyunca, birlikte zulmettiniz. Burada da azabı birlikte çekeceksiniz."
Ve len yenfeakumul yevme iz zalemtum ennekum fil azabi muşterikun.
Sen sağırlara söz işittirebilir, körleri doğru yolda yürütebilir, besbelli sapıklıkta olanları hidayete erdirebilir misin?
E fe ente tusmius summe ev tehdil umye ve men kane fi dalalin mubin.
(41-42) Ey Resulüm! Biz seni vefat ettirip yanımıza alsak da, yine onlardan müminlerin intikamını alırız. Yahut onlara vad ettiğimiz azabı, sana sağlığında gösteririz. Çünkü onlara karşı Biz her zaman güçlüyüz.
Fe imma nezhebenne bike fe inna minhum muntekımun.
(41-42) Ey Resulüm! Biz seni vefat ettirip yanımıza alsak da, yine onlardan müminlerin intikamını alırız. Yahut onlara vad ettiğimiz azabı, sana sağlığında gösteririz. Çünkü onlara karşı Biz her zaman güçlüyüz.
Ev nuriyennekellezi vaadnahum fe inna aleyhim muktedirun.
O halde sen sana vahyedilen buyruklara sımsıkı sarıl, muhakkak ki sen dosdoğru yoldasın.
Festemsik billezi uhıye ileyk, inneke ala sıratın mustekim.
Bu Kur'an hem sana, hem milletine güzel bir namdır, şereftir. İleride ondan dolayı sorguya çekileceksiniz.
Ve innehu le zikrun leke ve li kavmik, ve sevfe tus'elun.
Senden önce gönderdiğimiz resullere sor bakalım: Biz, hiç Rahman'dan başka tapılacak tanrılar kabul etmiş miyiz?
Ves'el men erselna min kablike min rusulina e cealna min dunir rahmani aliheten yu'bedun.
Nitekim onlardan Musa'yı, delillerimiz ve mucizelerimizle Firavun'a ve ileri gelen yetkililerine gönderdik. O da onlara: "Ben Rabbülalemin'in size elçisiyim" dedi.
Ve lekad erselna musa bi ayatina ila fir'avne ve melaihi fe kale inni resulu rabbil alemin.
O, delillerimizle onlara gidince onlar alay edip gülmeye koyuldular.
Fe lemma caehum bi ayatina izahum minha yadhakun.
Onlara hep birbirinden büyük mucizeler gösterdik. Belki dönüş yaparlar diye azaplarla sarstık.
Ve ma nurihim min ayetin illa hiye ekberu min uhtiha ve ehaznahum bil azabi leallehum yerciun.
Azabı tadınca Musa'ya: "Haydi büyücü! Sana verdiği sözünün gereği olarak bizim için Rabbine dua et, bizi bağışlasın, zira artık yola geleceğiz" dediler.
Ve kalu ya eyyuhes sahırud'u lena rabbeke bima ahide ındeke innena le muhtedun.
Fakat Biz, onlardan azabı giderince, hemen sözlerinden caydılar.
Fe lemma keşefna an humul azabe iza hum yenkusun.
(51-53) Firavun halkına duyuru yapıp dedi ki: "Ey benim halkım! Mısır'ın yönetimi benim elimde değil mi? Ayaklarımın altından akan şu nehirler, kanallar benim değil mi? Görmüyor musunuz? Yoksa ben, şu aşağılık, meramını bile neredeyse anlatamayan adamdan daha üstün değil miyim? Eğer o dediği gibi ise, üstüne gökten altın bilezikler atılmalı, yahut beraberinde melaikeler gelmeli değil miydi?"
Ve nada fir'avnu fi kavmihi kale ya kavmi e leyse li mulku mısra ve hazihil enharu tecri min tahti, e fe la tubsirun.
(51-53) Firavun halkına duyuru yapıp dedi ki: "Ey benim halkım! Mısır'ın yönetimi benim elimde değil mi? Ayaklarımın altından akan şu nehirler, kanallar benim değil mi? Görmüyor musunuz? Yoksa ben, şu aşağılık, meramını bile neredeyse anlatamayan adamdan daha üstün değil miyim? Eğer o dediği gibi ise, üstüne gökten altın bilezikler atılmalı, yahut beraberinde melaikeler gelmeli değil miydi?"
Em ene hayrun min hazellezi huve mehinun ve la yekadu yubin.
(51-53) Firavun halkına duyuru yapıp dedi ki: "Ey benim halkım! Mısır'ın yönetimi benim elimde değil mi? Ayaklarımın altından akan şu nehirler, kanallar benim değil mi? Görmüyor musunuz? Yoksa ben, şu aşağılık, meramını bile neredeyse anlatamayan adamdan daha üstün değil miyim? Eğer o dediği gibi ise, üstüne gökten altın bilezikler atılmalı, yahut beraberinde melaikeler gelmeli değil miydi?"
Fe lev la ulkıye aleyhi esviretun min zehebin ev cae meahul melaiketu mukterinin.
O halkını küçümsedi, onlar da ona itaat ettiler. Doğrusu onlar yoldan iyice çıkmış bir toplum idi.
Festehaffe kavmehu fe atauh, innehum kanu kavmen fasikin.
Onlar bizi gazaba davet edince, Biz de onların hepsini suda boğarak, onlardan müminlerin intikamını aldık.
Fe lemma asefunentekamna minhum fe agraknahum ecmain.
Onları sonraki nesillere, geçmiş bir ibret ve misal yaptık.
Fe cealnahum selefen ve meselen lil ahırin.
(57-58) Vakta ki Meryem'in oğlu İsa misal verildi, derhal halkın keyiflenerek haykıra haykıra gülmeye koyuldu ve "Bizim tanrılarımız mı üstün, dediler, yoksa o mu?" Bunu, sırf bir münakaşa olsun diye sana misal verdiler. Zaten onlar kavgacı bir toplumdur.
Ve lemma duribebnu meryeme meselen iza kavmuke minhu yasıddun.
(57-58) Vakta ki Meryem'in oğlu İsa misal verildi, derhal halkın keyiflenerek haykıra haykıra gülmeye koyuldu ve "Bizim tanrılarımız mı üstün, dediler, yoksa o mu?" Bunu, sırf bir münakaşa olsun diye sana misal verdiler. Zaten onlar kavgacı bir toplumdur.
Ve kalu e alihetuna hayrun em huve, ma darebuhu leke illa cedela, bel hum kavmun hasımun.
(59-60) Hayır, o bir tanrı değil, nimetimize mazhar ettiğimiz ve İsrailoğulları için bir örnek yaptığımız bir has kulumuzdu. Şayet yapmak isteseydik, sizin yerinize geçmek üzere melekler yaratırdık. Ama bu, Allah'ın hikmetine aykırıdır.
İn huve illa abdun en'amna aleyhi ve cealnahu meselen li beni israil.
(59-60) Hayır, o bir tanrı değil, nimetimize mazhar ettiğimiz ve İsrailoğulları için bir örnek yaptığımız bir has kulumuzdu. Şayet yapmak isteseydik, sizin yerinize geçmek üzere melekler yaratırdık. Ama bu, Allah'ın hikmetine aykırıdır.
Ve lev neşau le cealna minkum melaiketen fil ardı yahlufun.
Gerçekten o, kıyamet için bir beyandır. Artık siz, o saatin geleceğinden hiç şüphe etmeyin de bana tabi olun. Doğru yol budur.
Ve innehu le ilmun lis saati, fe la temterunne biha vettebiuni, haza sıratun mustekim.
Sakın Şeytan sizi yoldan çevirmesin.Çünkü o sizin besbelli düşmanınızdır.
Ve la yasuddennekumuş şeytan, innehu lekum aduvvun mubin.
(63-64) İsa, açık açık delillerle onlara gelince: "Ben, size hikmet getirdim, bir de hakkında ayrılığa düştüğünüz bazı şeyleri size açıklamak için geldim. O halde Allah'a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin. Allah benim de Rabbim, sizin de Rabbinizdir, yalnız O'na ibadet edin. Doğru yol budur." dedi.
Ve lemma cae isa bil beyyinati kale kad ci'tukum bil hikmeti ve li ubeyyine lekum ba'dellezi tahtelifune fih, fettekullahe ve etiuni.
(63-64) İsa, açık açık delillerle onlara gelince: "Ben, size hikmet getirdim, bir de hakkında ayrılığa düştüğünüz bazı şeyleri size açıklamak için geldim. O halde Allah'a karşı gelmekten sakının ve bana itaat edin. Allah benim de Rabbim, sizin de Rabbinizdir, yalnız O'na ibadet edin. Doğru yol budur." dedi.
İnnellahe huve rabbi ve rabbukum fa'buduh, haza sıratun mustekim.
Ondan sonra kendisine mensup birtakım fırkalar aralarında ayrılığa düştüler. Gayet acı bir günün azabından zalimlerin vay haline!
Fahtelefel ahzabu min beynihim, fe veylun lillezine zalemu min azabi yevmin elim.
İnsanlar, hiç farkında değillerken o kıyametin ansızın başlarına gelivermesini mi bekliyorlar?
Hel yenzurune illes saate en te'tiyehum bagteten ve hum la yeş'urun.
Müttakiler dışında dünyadaki bütün dostlar, o gün birbirine düşmandır.
El ehillau yevme izin ba'duhum li ba'din aduvvun illel muttekin.
Allah müttakilere şöyle buyurur: "Ey Benim kullarım! Bugün size herhangi bir endişe yoktur. Sizi üzen bir durum da olmayacaktır."
Ya ibadi la havfun aleykumul yevme ve la entum tahzenun.
Ne mutlu onlara ki onlar, ayetlerimize inanmış ve Allah'a itaat etmişlerdir.
Ellezine amenu bi ayatina ve kanu muslimin.
Haydi siz de, eşleriniz de neş'e dolu olarak buyurun cennete!
Udhulul cennete entum ve ezvacukum tuhberun .
Altın tepsi ve kaselerle kendilerine ikram eden hizmetçiler, etraflarında fır döner. Hülasa; orada canınız ne isterse, gözleriniz hangi manzaralardan hoşlanırsa hepsi var! Hem siz burada devamlı kalacaksınız.
Yutafu aleyhim bi sıhafin min zehebin ve ekvab, ve fiha ma teştehihil enfusu ve telezzul a'yun, ve entum fiha halidun.
İşte dünyada yaptığınız makbul işlerden dolayı varisi yapıldığınız cennet!
Ve tilkel cennetulleti uristumuha bi ma kuntum ta'melun.
Size orada, istediğiniz şekilde yiyeceğiniz her türlü meyve vardır.
Lekum fiha fakihetun kesiretun minha te'kulun.
Suçlular ise cehennem azabında ebedi kalacaklar,
İnnel mucrimine fi azabi cehenneme halidun.
Azapları hiç gevşetilmeyecek, orada bütün ümitlerini yitirmiş olarak kalacaklardır.
La yufetteru anhum ve hum fihi mublisun.
Böyle yapmakla Biz onlara haksızlık etmedik, ama asıl kendileri öz canlarına zulmettiler.
Ve ma zalemnahum ve lakin kanu humuz zalimin.
Cehennem bekçisine şöyle feryad ederler: "Malik! Ne olur, tükendik artık! Rabbin canımızı alsın, bitirsin işimizi!" O da: "Ölüp kurtulmak yok, ebedi kalacaksınız burada!" der.
Ve nadev ya maliku li yakdi aleyna rabbuk, kale innekum makisun.
Allah da şöyle buyurur: "Biz size gerçeği getirmiştik. Fakat çoğunuz hakikatten hoşlanmamıştınız."
Lekad ci'nakum bil hakkı ve lakinne ekserekum lil hakkı karihun.
Ey Resulüm! Onlar size hile kurmakta işi sağlama aldıklarını mı düşünüyorlar? İşte Biz de işi sağlam tutuyoruz.
Em ebremu emren fe inna mubrimun.
Yoksa onlar Bizim, kendilerinin sırlarını ve gizli konuşmalarını işitmediğimizi mi sanıyorlar? Hayır işitiriz ve yanlarındaki elçilerimiz de yaptıkları her şeyi yazarlar.
Em yahsebune enna la nesmeu sırrehum ve necvahum, bela ve rusuluna ledeyhim yektubun.
De ki: "Faraza, Rahman'ın çocuğu olsaydı ona ilk ibadet eden ben olurdum!"
Kul in kane lir rahmani veledun fe ena evvelul abidin.
Göklerin ve yerin Rabbi, o Arşın, o muazzam saltanatın Rabbi, Kendisine eş, ortak uyduranların iddialarından münezzehtir, yüceler yücesidir.
Subhane rabbis semavati vel ardı rabbil arşi amma yasıfun.
Kendilerine bildirilen o hesap gününe kavuşuncaya kadar, onları kendi hallerine bırak, batıllarına dalsınlar, varsın oyalansınlar.
Fe zerhum yahudu ve yel'abu hatta yulaku yevme humullezi yu'adun.
O, Allah'tır, gökte de yerde de tek ve gerçek İlahtır. O tam hüküm ve hikmet sahibidir, her şeyi hakkıyla bilir.
Ve huvellezi fis semai ilahun ve fil ardı ilah, ve huvel hakimul alim.
Göklerin, yerin ve ikisinin arasında olan bütün varlıkların mülk ve hakimiyetine sahip olan Allah'ın şanı çok yücedir, hayır ve bereketi sınırsızdır. Kıyamet saatini bilmek O'na aittir. Hepiniz sonunda O'nun huzuruna götürüleceksiniz.
Ve tebarekellezi lehu mulkus semavati vel'ardı ve ma beynehuma, ve indehu ilmus saah, ve ileyhi turceun.
Müşriklerin O'ndan başka yalvardıkları sahte tanrıların şefaat yetkileri yoktur. Ancak bilerek hak ve gerçeğe şahitlik edenler bunu yapabileceklerdir.
Ve la yemlikullezine yed'une min dunihiş şefate illa men şehide bil hakkı ve hum ya'lemun.
Eğer kendilerine: "Sizi kim yarattı?" diye sorarsan "Allah yarattı" derler. O halde, nasıl oluyor da O'nu tek İlah kabul etmekten vazgeçiriliyorlar?
Ve le in se'eltehum men halakahum le yekulunnallahu fe enna yu'fekun.
Allah, elbette Resulünün: "Ya Rabbi! Ne yapayım, onlar, bir türlü imana gelmeyen bir topluluktur" demesini de biliyor.
Ve kilihi ya rabbi inne haulai kavmun la yu'minun.
Şimdi sen onlardan yüz çevir ve: "Selam size!" de. Artık yakında maruz kalacakları akıbeti öğrenirler.
Fasfah anhum ve kul selam, fe sevfe ya'lemun.