(16-17) Yatsı vakti, ağlayarak babalarının yanına dönüp dediler ki: "Sevgili babamız, biz yarışmak üzere bulunduğumuz yerden ayrılırken Yusuf'u da eşyalarımızın yanında bıraktık. Bir de döndük ki onu kurt yemiş! Şimdi biz doğru da söylesek sen bize inanmayacaksın!"
| # | kelime | anlam | kök |
|---|---|---|---|
| 1 | kalu | dediler | قول |
| 2 | ya ebana | babamız | ابو |
| 3 | inna | biz | |
| 4 | zehebna | gittik | ذهب |
| 5 | nestebiku | yarışıyorduk | سبق |
| 6 | ve terakna | ve bırakmıştık | ترك |
| 7 | yusufe | Yusuf'u | |
| 8 | inde | yanında | عند |
| 9 | metaina | yiyeceğimizin | متع |
| 10 | fe ekelehu | onu yemiş | اكل |
| 11 | z-zi'bu | kurt | ذاب |
| 12 | vema | fakat değilsin | |
| 13 | ente | sen | |
| 14 | bimu'minin | inanacak | امن |
| 15 | lena | bize | |
| 16 | velev | şayet | |
| 17 | kunna | (söylesek de) | كون |
| 18 | sadikine | dosdoğru | صدق |