Onlar şöyle cevap verirler: "Sübhansın! Yüceler Yücesisin! Senden başka dost edinmeyi düşünmek bize yaraşan şey değildir. Ne var ki Sen onları ve babalarını, nimetlerine mazhar edip ömür vererek yaşatınca onlar Sen'i anmayı unuttular ve helake müstahak bir güruh haline geldiler."
| # | kelime | anlam | kök |
|---|---|---|---|
| 1 | kalu | derler ki | قول |
| 2 | subhaneke | senin şanın yücedir | سبح |
| 3 | ma | ||
| 4 | kane | değildi | كون |
| 5 | yenbegi | yaraşır | بغي |
| 6 | lena | bize | |
| 7 | en | ||
| 8 | nettehize | edinmek | اخذ |
| 9 | min | ||
| 10 | dunike | senden başka | دون |
| 11 | min | ||
| 12 | evliya'e | veliler | ولي |
| 13 | velakin | fakat | |
| 14 | mettea'tehum | sen onları ni'metlendirdin | متع |
| 15 | ve aba'ehum | ve atalarını | ابو |
| 16 | hatta | kadar | |
| 17 | nesu | unutuncaya | نسي |
| 18 | z-zikra | anmayı | ذكر |
| 19 | ve kanu | ve oldular | كون |
| 20 | kavmen | bir topluluk | قوم |
| 21 | buran | helaki hak eden | بور |