Zünnun'u da an. Hani o halkına kızmış, onlardan ayrılmış, Bizim kendisini sıkıştırmayacağımızı sanmıştı. Sonra karanlıklar içinde şöyle yakarmıştı: "Ya Rabbi! Sensin İlah, Senden başka yoktur ilah. Sübhansın, bütün noksanlardan münezzehsin, Yücesin! Doğrusu kendime zulmettim, yazık ettim. Affını bekliyorum Rabbim!"
| # | kelime | anlam | kök |
|---|---|---|---|
| 1 | ve za | ve Zü(nnun'u) | |
| 2 | n-nuni | (ve Zün)nun'u | نون |
| 3 | iz | zira | |
| 4 | zehebe | gitmişti | ذهب |
| 5 | mugadiben | kızarak | غضب |
| 6 | fe zenne | sanmıştı | ظنن |
| 7 | en | diye | |
| 8 | len | asla | |
| 9 | nekdira | güç yetiremeyeceğiz | قدر |
| 10 | aleyhi | kendisine | |
| 11 | fenada | nihayet yalvardı | ندو |
| 12 | fi | içinde | |
| 13 | z-zulumati | karanlıklar | ظلم |
| 14 | en | diye | |
| 15 | la | yoktur | |
| 16 | ilahe | tanrı | اله |
| 17 | illa | başka | |
| 18 | ente | senden | |
| 19 | subhaneke | senin şanın yücedir | سبح |
| 20 | inni | muhakkak ben | |
| 21 | kuntu | oldum | كون |
| 22 | mine | ||
| 23 | z-zalimine | zalimlerden | ظلم |