(172-173) Rabbinin Adem evlatlarından, misak aldığını da düşünün! Rabbin onların bellerinden zürriyetlerini almış ve onların kendileri hakkında şahitliklerini isteyerek "Ben sizin Rabbiniz değil miyim?" buyurunca onlar da "Elbette!" diye ikrar etmişlerdi. Kıyamet günü "Bizim bundan haberimiz yoktu!" yahut: "Ne yapalım, daha önce babalarımız Allah'a şirk koştular, biz de onlardan sonra gelen bir nesil idik, şimdi o batılı başlatanların yaptıkları sebebiyle bizi imha mı edeceksin?" gibi bahaneler ileri sürmeyesiniz diye Allah bu ikrarı aldı.
| # | kelime | anlam | kök |
|---|---|---|---|
| 1 | ev | yahut | |
| 2 | tekulu | demeyesiniz | قول |
| 3 | innema | şüphesiz | |
| 4 | eşrake | ortak koştu | شرك |
| 5 | aba'una | babalarımız | ابو |
| 6 | min | ||
| 7 | kablu | daha önce | قبل |
| 8 | ve kunna | biz de olduk | كون |
| 9 | zurriyyeten | bir nesil | ذرر |
| 10 | min | ||
| 11 | bea'dihim | onlardan sonra gelen | بعد |
| 12 | efetuhlikuna | bizi helak mı ediyorsun? | هلك |
| 13 | bima | yüzünden | |
| 14 | feale | yaptıkları | فعل |
| 15 | l-mubtilune | iptal edenlerin | بطل |